Bina bugün müze olarak hizmet vermekte. Tarihi dokusunu olduğu gibi muhafaza eden binanın üst katında Atatürk’e adanmış bir bölüm yer almakta. Burada Atatürk’ün Türk ve Makedon bayraklarının ortasında konumlanan büstünü ziyaret edebilir, anı defterine hislerinizi kaydedebilirsiniz. Fakat sakın ola defterin sayfalarını karıştırıp da millet neler yazmış diye göz atayım demeyin. Kendi dilini bile konuşup yazmaktan aciz birkaç kendini bilmez zavallı magandanın sebep olduğu mürekkep sarfiyatı tadınızı kaçırabilir!

Bitola küçük şehir. Müzeden başlayan ve pek de uzun olmayan hareketli bir caddesi var. Bu cadde üzerinde dolanıp dilim pizza satan ufak bir dükkanda karnımızı doyurduk. Caddenin diğer ucundaki Saat Kulesi’nden sağa dönüp, ortasından sonbahar yapraklarının süslediği bir nehir geçen tatlı bir cadde boyunca yürüdük. Sevimli köprülerde fotoğraf molaları verdik. 

Bitola ile alakalı en büyük sıkıntı park problemi. Arabayı koyacak yer bulmak için dört dönsem de nafile. Üstüne, neredeyse tüm sokakların ve kaldırımların otoparka dönüştürülmüş olduğu gerçeği de suratıma tokat gibi indi. İşin daha da kötüsü bizim gibi turistlerin ödeme yapma imkanı bile yok. Çünkü yerel bir telefon numarası ya da banka hesabı falan lazım. Neyse efendim, nihayetinde bir yol kenarında park yeri buldum. Kaldırım üzerine çekmiş diğer arabalardan cesaret alıp ben de yanaşıverdim. 4 Kasım mı 5 Kasım mı ne bu caddenin ismi. Akılda bulunsun!